Występowanie Gatunek pierwotnie nearktyczny. Rdzenny dla terenów południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych za Missisipi, skąd również wywodzi się azolla drobna. Wraz z rozprzestrzenianiem się paproci, jako popularnej rośliny ogrodowej, powiększał się też zasięg występowania chrząszcza. S. rufinasus po raz pierwszy został stwierdzony w Europie we Francji na początku XX wieku, kiedy to został błędnie rozpoznany jako nowy gatunek, Degorsia champenoisi. Później na starym kontynencie wykazany został z Portugalii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Belgii, Holandii, Włoch, Polski, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Grecji oraz Kraju Krasnodarskiego w Rosji. W Polsce odnotowany w 2018 roku we Wrocławiu. W palearktycznej Afryce zawleczony został na Wyspy Kanaryjskie. W krainie afrotropikalnej obserwowany wyłącznie w RPA od 1948 roku. W Azji zawleczony został m.in. do Izraela, Iranu, ChinStenopelmus rufinasus [online], iNaturalist [dostęp 2026-06-23] oraz Japonii.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stenopelmus rufinasus · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.