mały|Traktus z tekstem wyjętym z Pieśni Habakuka w rzymskiej liturgii Wielkiego Piątku, zapisany w czternastowiecznym rękopiśmiennym mszale Gotha (zbiory Cleveland Museum of Art) Pieśń Habakuka, kantyk Habakuka (łac. Canticum Habacuc) – utwór poetycki podobny do psalmu, stanowiący trzeci rozdział starotestamentowej Księgi Habakuka, często używany w liturgii chrześcijańskiej. Czasami jest identyfikowany przez swój łaciński incipit Domine audivi (łac. „Panie, usłyszałem”).
Tekst Tekst hebrajski
Streszczenie Pieśń Habakuka zawiera opis teofanii, który można podzielić na dwie części: pochód JHWH z południa oraz walkę JHWH z siłami chaosu. W końcowej części prorok opisuje swoje przerażenie na ten widok, jednak konkluzją całej pieśni jest wyrażenie ufności w Bogu. Tekst ten można odczytywać jako modlitwę.
Interpretacja Interpretacja Pieśni Habakuka była przedmiotem sporów egzegetycznych, poczynając od stosunku samej pieśni (Ha 3) do pozostałych rozdziałów księgi (Ha 1–2).