Wysuwano dawniej teorię, iż Pieśń pierwotnie nie należała do Księgi Habakuka, o czym miałby świadczyć komentarz qumrański do tej księgi, omawiający jedynie dwa pierwsze rozdziały.
Pod względem literackim Pieśń Habakuka i napisane prozą dwa pierwsze rozdziały tej księgi wykazują jednak wyraźne pokrewieństwo stylistyczne, przejawiające się w upodobaniu do powtórzeń i paronomazji. Tytułem przykładu można przytoczyć fragment z części poetyckiej: „Czy to na rzeki, Panie, zapłonął, Panie czy to na rzeki Twój gniew?” (3, 8) oraz fragment z rozdziału napisanego prozą: „Ponieważ złupiłeś liczne narody, złupią i ciebie pozostałe ludy” (2, 8). Wydaje się to świadczyć o istnieniu celowo zastosowanej w całej księdze jednolitej techniki literackiej. Ponadto wiele fragmentów Pieśni odpowiada w sposób antytetyczny elementom z pierwszej części księgi, na przykład skarga prorocka na to, że JHWH wydaje się sprzyjać bezbożnym (1, 2–4) znajduje swój odpowiednik w walce JHWH przeciwko bezbożnym (3, 3–15). Pieśń Habakuka jest więc integralną częścią księgi.
Z drugiej strony, intertekstualna analiza Pieśni pokazuje, iż w obecny tekst zostały włączone fragmenty dużo starsze, opisujące teofanię w archaicznych kategoriach pojęciowych.