W 1957 odpowiedzialność administracyjną za obserwatorium przeniesiono z rządu australijskiego na Australijski Uniwersytet Narodowy (ANU), co popierali zarówno dyrektor Woolley, jak i Gascoigne. Był to okres istotnych zmian: w styczniu 1956 Woolley ustąpił ze stanowiska dyrektora Mount Stromlo, by objąć funkcję Astronoma Królewskiego i dyrektora Królewskiego Obserwatorium w Greenwich. Zastąpił go holendersko-amerykański astronom Bart Bok, którego Gascoigne lubił i pod którego kierownictwem odgrywał znaczącą rolę. Również w 1957 zespół Mount Stromlo zaczął poszukiwać nowej lokalizacji obserwatorium terenowego ze względu na rosnące zanieczyszczenie światłem od powiększającej się Canberry. Po przeanalizowaniu 20 możliwych miejsc do finału zakwalifikowano dwa: Mount Bingar koło Griffith oraz Siding Spring koło Coonabarabran. Gascoigne należał do grupy uczonych, którzy w ramach poszukiwań odwiedzili górę Siding Spring, i był jednym z orędowników tego wyboru:
W 1962 wybrano Siding Spring, a w 1967 Obserwatorium Siding Spring było już w pełni operacyjne.