Nierówność Bohra (także twierdzenie Bohra o szeregach potęgowych) – twierdzenie analizy zespolonej ograniczające sumę modułów wyrazów szeregu potęgowego funkcji holomorficznej i ograniczonej w kole jednostkowym. Jeżeli
jest funkcją holomorficzną w kole jednostkowym
to
gdzie
Stała jest optymalna: nie można jej zastąpić żadną większą stałą obowiązującą dla wszystkich ograniczonych funkcji holomorficznych.
Największą liczbę , dla której odpowiednia nierówność obowiązuje w danej klasie funkcji, nazywa się w tym kontekście promieniem Bohra. Termin ten nie oznacza fizycznego promienia Bohra występującego w fizyce atomowej.
Sformułowanie Niech oznacza przestrzeń ograniczonych funkcji holomorficznych w . Dla funkcji
definiuje się jej szereg majorantowy
Klasyczna nierówność Bohra stwierdza, że
dla każdego . Jeżeli funkcję unormuje się tak, aby
to twierdzenie przyjmuje postać
Interpretacja Wartość funkcji
może być mała wskutek wzajemnego znoszenia się składników o różnych argumentach zespolonych. W szeregu majorantowym zastępuje się jednak każdy współczynnik jego modułem, przez co usuwa się wszystkie takie efekty kompensacji: