Z tego powodu ciąg współczynników nazywany jest niekiedy ciągiem Golaya–Rudina–Shapiro, a sama rekurencja – rekurencją Golaya–Rudina–Shapiro.

Zastosowania W analizie harmonicznej wielomiany Rudina–Shapiro dostarczają jawnej, deterministycznej konstrukcji sum trygonometrycznych o współczynnikach i małej normie maksimum. Rudin zastosował je do problemów dotyczących działań funkcji na współczynnikach Fouriera oraz do konstrukcji przykładów granicznych w teorii szeregów Fouriera.

W przetwarzaniu sygnałów własność komplementarności oznacza, że po zsumowaniu odpowiedzi autokorelacyjnych dwóch zakodowanych sygnałów wszystkie listki boczne odpowiadające niezerowym przesunięciom znikają. Pary tego rodzaju są wykorzystywane między innymi w kodowaniu impulsów, systemach radarowych, sonarowych i telekomunikacyjnych.

Oszacowanie

przy średniej mocy

daje stosunek mocy szczytowej do średniej nie większy niż 2:

Mała wartość tego ilorazu jest pożądana w konstrukcji sygnałów o szerokim widmie i ograniczonej amplitudzie.