De ecclesia (pol. O Kościele) – najważniejsze dzieło czeskiego teologa i reformatora religijnego Jana Husa, ukończone po łacinie w 1413 roku. Traktat stanowi fundament czeskiej reformacji i wywarł istotny wpływ na reformację protestancką w XVI wieku, zwłaszcza na Marcina Lutra. W dziele tym Hus zakwestionował monarchiczny autorytet papieża, argumentując, że jedyną głową Kościoła jest Jezus Chrystus, a prawdziwy Kościół stanowi wspólnotę osób przedwiecznie przeznaczonych przez Boga do zbawienia (predestynowanych).

Struktura i argumentacja thumb|Jan Hus na rycinie z XVI wieku. Traktat powstał podczas pobytu Husa na wygnaniu na zamku Kozi Hrádek i składa się z dwóch głównych części: teoretycznej (analiza natury Kościoła) oraz polemicznej (odpowiedź na zarzuty teologów praskich). W dużej mierze opiera się na wcześniejszych traktatach angielskiego myśliciela Jana Wiklefa oraz na pismach św. Augustyna. Główna teza Husa odróżnia Kościół jako widzialną instytucję hierarchiczną od Kościoła jako mistycznej wspólnoty predestynowanych: