Predestynacja Hus zdefiniował Kościół Powszechny (katolicki) jako ogół wszystkich predestynowanych do zbawienia. W konsekwencji uważał, że sama przynależność instytucjonalna lub sprawowanie godności kościelnej (w tym urzędu papieskiego) nie czyni nikogo członkiem prawdziwego Kościoła, jeśli dana osoba żyje w grzechu i nie należy do grona wybranych przez Boga.

Stanowisko oponentów Koncepcji Husa sprzeciwiali się m.in. ówcześni pruscy i czescy teolodzy, oraz Stefan Palecz. Powołując się na tradycyjne nauczanie katolickie, wskazywali, że ziemski Kościół jest „społecznością mieszaną” (corpus permixtum), w której sprawiedliwi współistnieją z grzesznikami (zgodnie z przypowieścią o chwaście). Uzależnienie przynależności kościelnej wyłącznie od niewidzialnej predestynacji niszczyło – zdaniem krytyków – pewność co do widzialnej i sakramentalnej struktury wspólnoty wiernych.

Odrzucenie autorytetu papieskiego Hus głosił, że posłuszeństwo wobec hierarchii kościelnej ma charakter warunkowy i obowiązuje tylko wtedy, gdy nakazy przełożonych są zgodne z prawem Bożym zawartym w Piśmie Świętym.