Twierdził, że papież może błądzić, a godność biskupa Rzymu wynika z historycznych nadań cesarskich, a nie z bezpośredniego ustanowienia boskiego na wzór monarchii absolutnej.

Hus odrzucił również interpretację bulli Unam Sanctam (1302) papieża Bonifacego VIII, jakoby podporządkowanie każdemu biskupowi Rzymu było bezwzględnym warunkiem zbawienia, argumentując, że w wypadku sprzeczności „bardziej należy słuchać Boga niż ludzi”.

Stanowisko Kościoła rzymskiego Teolodzy katoliccy zarzucali koncepcji Husa błędy zbliżone do donatyzmu. Według ortodoksyjnej nauki Kościoła katolickiego (rozwijanej m.in. przez św. Tomasza z Akwinu) ważność sakramentów oraz władza pasterska opierają się na obiektywnej mocy sprawczej Chrystusa (zasada ex opere operato), a nie na nieskazitelności moralnej szafarza. Uznanie, że grzeszny zwierzchnik traci władzę i posłuszeństwo podwładnych, traktowano jako zarzewie anarchii i rozbicia jedności chrześcijaństwa.