178–179Andrzej Kopiczko, Duchowieństwo katolickie diecezji warmińskiej w latach 1821–1945, część 2: Słownik, Wydział Duszpasterski Kurii Metropolitalnej Archidiecezji Warmińskiej, Olsztyn 2003, s. 122–123.
Po święceniach kapłańskich jako neoprezbiter został skierowany do Parafii św. Michała Archanioła w Postolinie. Już po dwóch latach, w 1856, został mianowany proboszczem parafii w Lesinach Wielkich. Inteligentny i bardzo energiczny kapłan w 1858 roku ukończył budowę miejscowego kościoła (rozpoczętą przez poprzednika, ks. Tolsdorfa), ponadto wybudował kościół w Klonie. W 1863 roku został mianowany proboszczem parafii przy kościele Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Gietrzwałdzie, funkcję tę sprawował przez kolejnych sześć lat. Tu również dał się poznać jako osoba o nieprzeciętnej przedsiębiorczości. Dokończył rozpoczętą budowę nowej plebanii, odremontował kościół, nadając mu bardzo jednolity stylowo wygląd, ponadto poczynił starania o powiększenie kościoła (co wymagało zgody inspektora budowlanegoMatka Boża Gietrzwałdzka w wierze, pobożności, teologii i sztuce – dawniej i dziś. Perspektywa uniwersalna i regionalna, red. Katarzyna Parzych-Blakiewicz, Stanisław Kuprjaniuk, Olsztyn 2018, s. 75), a także powiększył cmentarz parafialny, zakupił liczne paramenty liturgiczne do kościoła.