Tak jak nieznana jest data powstania wsi, tak samo nie wiadomo kiedy powstała pierwsza świątynia. Pierwsza wzmianka o istnieniu cerkwi pochodzi ze spisu podatkowego z 1510 r. Była to cerkiew pod wezwaniem Opieki Matki Bożej. W XVIII wieku funkcjonowała inna nazwa miejscowości – Hurko Wielkie, przy którym powstał przysiółek, a później oddzielna wieś Hureczko, zwana wówczas Hurko Małe. Istniejąca tam do lat 60. drewniana cerkiew pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego została zbudowana w 1716 r. W połowie XVII wieku po Dunikowskich Hurko stało się własnością rodu Charczewskich herbu Cholewa. Charczewscy, dziedzice Hurka, piastowali także zaszczytne funkcje m.in. wójtów czy kasztelanów przemyskich.

W drugiej połowie XVII w. w otoczenie ówczesnego, drewnianego dworu wkomponowano symetryczne ogrody. Dwór i park sąsiadował z błoniami i bardzo bliskim korytem Sanu. Do tego uroczego miejsca ówczesna gospodyni dworu Franciszka Jezierska-Charczewska zapraszała poetę Ignacego Krasickiego. Również sama wieś musiała być piękna, gdyż w 1826 greckokatolicki ksiądz Jan Łoziński nie chciał przenieść się na nową parafię do Medyki. W Hureczku również funkcjonował drewniany dwór z parkiem – pozostałością lasu lipowego. Po rodzinie Charczewskich właścicielami Hurka zostali Skarbek – Borowscy.