W połowie XIX wieku w miejsce drewnianego dworu wybudowali nowy, murowany istniejący do dzisiaj. W 1865 wybudowano także nową drewnianą cerkiew.
W końcu XIX wieku rozpoczęto także budowę pierścienia fortów wokół Przemyśla. Fort nr XIV wybudowano na wschodnim krańcu Hurka. Miał on za zadanie bronić Bramy Przemyskiej od wschodu między Sanem a wzgórzami medyckimi.
Na początku XX w. w Hurku mieszkało 685 grekokatolików i 49 rzymskich katolików. Pierwszy kościół rzymskokatolicki zbudowała w 1908 r. Jadwiga Skarbek-Borowska, dziedziczka Hurka, która na ten cel przeznaczyła pieniądze ze sprzedaży precjozów, otrzymanych od męża w prezencie ślubnym (m.in. brylantowe kolczyki). Stał się on kościołem filialnym parafii Medyka. Z inicjatywy Towarzystwa Rzymskokatolickich Kapłanów Diecezji Przemyskiej, wybudowano także ochronkę dla dzieci.
W 1908 r. powstała nowa murowana plebania. Przed I wojną światową w Hurku działała czteroklasowa szkoła z ukraińskim językiem wykładowym. Uczęszczało do niej 97 grekokatolików, 10 rzymskich katolików i 3 żydów. Działały dwie czytelnie: czytelnia im. Kaczkowskiego i czytelnia „Proswity” oraz towarzystwo gimnastyczne „Sokół”. Przy cerkwi istniały bractwa religijne: „Św.