155 roku pisał o Eucharystii jako o tym samym Ciele i Krwi Chrystusa, które uobecniły się podczas Jego Wcielenia:
W Kościołach wschodnich od samego początku utrzymała się tradycja łączenia podawanych postaci chleba i wina, podczas gdy na Zachodzie zwyczajem stało się udzielanie Komunii wiernym świeckim jedynie pod postacią chleba. Krew Pańską konsekrował i spożywał z kielicha zawsze kapłan. We wczesnym średniowieczu (np. według doniesień z czasów papieża Gelazjusza I w 492 rokuGaetano Moroni, Dizionario Di Erudizione Storico-Ecclesiastica Da S. Pietro Sino Ai Nostri, tom 51, Wenecja 1860, s. 57.) Komunia pod postacią wina wciąż bywała jeszcze używana. Z biegiem wieków na Zachodzie stawała się ona jednak coraz rzadsza dla wiernych świeckich (co szeroko opisywał m.in. francuski biskup Jacques-Bénigne BossuetJacques-Bénigne Bossuet, Trattato della Comunione Sotto le due Spezie, Wenecja 1732, s. 224.) – uważano m.in., że ryzyko rozlania konsekrowanego wina (co byłoby potencjalnym świętokradztwem) oraz ryzyko rozprzestrzeniania się chorób są wystarczającym powodem, aby wycofać z powszechnego użycia Komunię pod obiema postaciami.