Historia Według tradycji i chrześcijańskich legend rzymski żołnierz Longin przebił włócznią bok ukrzyżowanego Jezusa. Widząc krew i wodę wypływającą z rany, nawrócił się, po czym rzekomo zebrał część krwi do naczynia i uciekł na Półwysep Apeniński. Legenda głosi, że zatrzymał się w Mantui ok. 37 roku n.e., zakopując relikwię w małej ołowianej skrzynce. W roku 804 odnaleziono relikwię, a papież Leon III oficjalnie uznał i zatwierdził jej kult. Cząstki tej samej Krwi miały w późniejszych wiekach trafić m.in. do Sainte-Chapelle w Paryżu, do Bazyliki św. Jana na Lateranie w Rzymie oraz opactwa w WeingartenLuigi Pescasio, Paolo Bertelli, Enciclopedia delle Curiosità Mantovane, Mantova 2005, s. 137, 178..
W pierwotnym Kościele wierni przyjmowali Eucharystię powszechnie pod dwiema postaciami – w formie konsekrowanego chleba i wina. Św. Maksym Wyznawca wyjaśniał, że w Starym Przymierzu mięso ze zwierzęcia ofiarnego było spożywane przez lud, ale krew z ofiary wylewano po prostu na ołtarz. Jednakże w Nowym Przymierzu krew Jezusa stała się napojem dla wszystkich wierzących w Chrystusa. Św. Justyn Męczennik, wczesnochrześcijański ojciec Kościoła z II wieku, w swojej Pierwszej Apologii z ok.