Jako dyrektorka McGill prowadziła dochodzenia w całym Saskatchewanie. Wykładała też patologię i toksykologię dla nowych policjantów i detektywów, ucząc ich rozpoznawać ślady krwi, badać miejsca zbrodni oraz prawidłowo zbierać i zabezpieczać dowody. W radach dla słuchaczy McGill podkreślała wagę krytycznego myślenia: „Nie wierzcie wszystkim aktom zgonu, które widzicie. Nie ma powodu, dla którego człowiek z chorobą serca nie mógłby umrzeć od zatrucia strychniną”.

Honorowy chirurg RCMP i działalność doradcza W 1945 roku McGill formalnie ustąpiła ze stanowiska dyrektorki laboratorium kryminalistycznego RCMP, gdy zatrudniono jej stałego następcę, dr. C.D.T. Mundella. To właśnie Mundell zasugerował przyznanie jej honorowego tytułu i oficjalnej pozycji w RCMP w uznaniu jej wieloletniej służby. Minister sprawiedliwości Kanady mianował ją 16 stycznia 1946 roku honorowym chirurgiem RCMP. McGill była pierwszą kobietą, która otrzymała ten tytuł, i pierwszą lekarką publicznie uznaną za członkinię RCMP. Według biografki McGill, Myrny L. Petersen, tytuł ten otrzymała później jeszcze tylko jedna kobieta – królowa Elżbieta II. Nadal pracowała dla RCMP jako konsultantka i sporadycznie prowadziła wykłady oraz egzaminy dla policjantów i śledczych.