W 1603 roku Getaldić wrócił przez Wenecję do Raguzy. Powód nagłego opuszczenia Rzymu nie jest pewny. Biografowie wspominają o bliżej nieznanych kłopotach prawnych lub administracyjnych. Po powrocie zasiadał ponownie w organach republiki i został sędzią raguzańskiego sądu apelacyjnego. Senat kierował go też do zadań praktycznych, m.in. do opieki nad ludnością Stonu dotkniętą malarią oraz do prac przy umocnieniach tego miasta, ważnego ze względu na saliny i obronę półwyspu Pelješac.
W 1606 roku był jednym z dwóch posłów Republiki Raguzy, którzy odwieźli doroczny trybut sułtanowi do Konstantynopola. Misja była uważana za niebezpieczną, a w Europie przez pewien czas krążyła mylna pogłoska, że Getaldić zmarł w jej trakcie. Sam uczony w korespondencji podkreślał izolację Raguzy od głównych ośrodków naukowych. W liście do Grienbergera pisał, że żyje w „kącie świata”, gdzie nie docierają nowiny matematyczne.
W latach po powrocie łączył działalność naukową z urzędami publicznymi. Był związany z urzędem wina, administracją wełny, sądownictwem cywilnym i sądem apelacyjnym. Po 1620 roku mógł ponownie wyjechać do Rzymu. W 1621 roku jego nazwisko znalazło się na liście kandydatów do Akademii Rysiów, lecz nie został przyjęty, ponieważ wrócił do Raguzy, a akademia nie znała miejsca jego pobytu.