Ambona w kościele św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Braniewie – barokowa ambona bogato zdobiona intrasjami, rzeźbami i malowodłami, usytuowana przy trzecim z południowych filarów nawy świątyni (obecnie bazylika mniejsza), wykonana w 1659, zniszczona wraz ze zburzeniem kościoła w 1945 roku.

Historia lewo|mały|Usytuowanie ambony na tle świątyni mały|Ambona królewiecka, podobna do braniewskiej Ambona została ufundowana przez urzędnika Starego Miasta Braniewa Laurentiusa Maaßa, o czym informował napis na belce: „L : M : S : Anno 1659”, czyli Laurentius Maaß Senator i rok wykonania. Fundator zmarł pod koniec 1858 roku, więc mógł ją ufundować u kresu życia bądź zapisem testamentalnym. Umieszczona została przy trzecim filarze lewej strony nawy, przy ołtarzu Świętego KrzyżaStanisław Achremczyk Braniewo. Warmińska metropolia, Braniewo 2025, s. 63. Wykonana została przez warsztat elbląski lub gdański. Był to najstarszy znany przykład manierystycznej ambony kościelnej na Warmii. Wykonanie ambony odznaczało się wysokim poziomem artystycznymFranz Buchholz Führer durch die St. Katharinenkirche zu Braunsberg – Braniewo 1940, s. 25–28. Obiekt odznaczał się bogatą dekoracją rzeźbiarską i malarską, obejmującą maski, putta oraz intarsje. Architekturę rozdzielało osiem korynckich kolumienek na osiem pól.