Jerzy Szczypa (ur. 20 września 1933 w Dąbrowicy, zm. 3 marca 1999) – polski chemik, wybitny przedstawiciel lubelskiej szkoły chemii fizycznej, specjalista w dziedzinie fizykochemii zjawisk powierzchniowych, radiochemii oraz migracji pierwiastków promieniotwórczych w środowisku naturalnymEncyklopedia Chełma, t. I, cz. 2, Ludzie. Chełm: Wydawnictwo Gaudium 2013, s. 177-179. ISBN 978-83-61149-22-4 (autor artykułu „Szczypa Jerzy”: Małgorzata Chmielewska).. Profesor UMCS w Lublinie.

Życiorys Urodził się 20 września 1933 w Dąbrowicy (woj. wołyńskie) w rodzinie inteligenckiej. W 1939 rozpoczął edukację w szkole podstawowej w Rokitnie. Drugą klasę szkoły podstawowej ukończył w Sosnowcu. Od roku 1941 rodzina zamieszkała w Warszawie, ale Jerzego wysłano do znajomych na wieś pod Krakowem, gdzie przebywał do zakończenia wojny. Po wojnie rodzina osiedliła się na krótko w Sosnowcu, a od września 1945 w Chełmie. W roku 1946 Jerzy zakończył naukę w szkole podstawowej, a w l. 1946–1951 uczęszczał do Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Stefana Czarnieckiego w Chełmie. W roku 1951 rozpoczął studia na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym UMCS w Lublinie. Od 1954 pracował w Katedrze Chemii Fizycznej kierowanej przez profesora Andrzeja Waksmundzkiego. W roku 1964 obronił pracę doktorską, po czym został adiunktem.