W listopadzie 1942 roku Jaenecke został dowódcą IV Korpusu Armijnego. W grudniu awansował do stopnia generała broni. Podczas walk w mieście, 17 stycznia 1943 roku Jaenecke został ranny, 21 stycznia był ostatnim generałem ewakuowanym drogą lotniczą ze stalingradzkiego kotła. Przeniesiono go do Führerreserve, do czynnej służby powrócił w kwietniu, obejmując dowództwo nad LXXXII Korpusem Armijnym, operującym na froncie zachodnim. W czerwcu Jaenecke został dowódcą 17 Armii na przyczółku kubańskim. 19 sierpnia 1943 roku Jaenecke został wymieniony z nazwiska w komunikacie Wehrmachtu: „W piątej bitwie obronnej na przyczółku mostowym nad Kubanem, rozpoczętej 16 lipca, oddziały niemieckie i rumuńskie pod dowództwem feldmarszałka von Kleista i generała pionierów Jaeneckego do 12 sierpnia odpierały trwające próby przełamania linii obrony ze strony 17 dywizji strzeleckich, 2 brygad pancernych i 3 pułków pancernych Sowietów trwające do 12 sierpnia i zadały wrogowi bardzo wysokie, krwawe straty”. 9 października Jaenecke został wymieniony w kolejnym komunikacie: „W ostatnich miesiącach wojska niemieckie i rumuńskie pod zwierzchnictwem feldmarszałka von Kleista oraz pod dowództwem generała pionierów Jaeneckego, w niezwykle trudnych warunkach bojowych, krwawo odparły wszystkie duże ataki wroga”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Erwin Jaenecke · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.