Historia lewo|mały|Dom Oświatowy przy ulicy Francuskiej 12 w Katowicach, poprzednia siedziba Biblioteki Śląskiej (2011) lewo|mały|Jurand Jarecki, współprojektant gmachu Biblioteki Śląskiej, obok makiety budynku lewo|mały|Gmach w listopadzie 2020 roku, w trakcie wymiany białych płyt elewacyjnych
Początki Biblioteki Śląskiej sięgają lat 20. XX wieku, kiedy to w 1922 roku powołano Bibliotekę Sejmu Śląskiego. W 1934 roku jej siedzibą stał się otwarty wówczas budynek przy ulicy Francuskiej 12, który już od samego początku nie spełniał potrzeb instytucji. Zapotrzebowanie na nowy gmach zaistniało jeszcze w latach międzywojennych, a istotny wpływ na to miało przyznanie bibliotece jeszcze w 1934 roku prawa egzemplarza obowiązkowego.
Po II wojnie światowej powrócono do pomysłu wzniesienia nowego gmachu, do czego przyczyniły się powiększające się stale zasoby książkowe ówczesnej Śląskiej Biblioteki Publicznej oraz przekazanie znacznej części dotychczasowej siedziby na potrzeby Wojewódzkiego Domu Kultury i Oświaty Związków Zawodowych. W 1947 roku starania o budowę nowego gmachu podjął dyrektor Paweł Rybicki. Dwa lata później zaproponowano wstępną lokalizację niedaleko istniejącego budynku przy ulicy Francuskiej, lecz z przyczyn ekonomicznych nie przystąpiono do realizacji.