10 rozbitków zostało podjętych z wody przez norweską korwetę typu Flower . O 6:22 i 6:23 okręt odpalił po jednej torpedzie w kierunku dwóch innych płynących w tym konwoju statków. Pierwsza z nich trafiła w zbudowany w 1920 roku brytyjski parowiec „Ashworth” o pojemności 5227 BRT, płynący z ładunkiem 7300 ton boksytów z Trynidadu przez Halifax do Belfastu, który zatonął po 20 minutach wraz z całą, liczącą 49 osób załogą (zginęli: kapitan William Mouat, 41 marynarzy i siedmiu artylerzystów). Zatonął również zbudowany w 1917 roku norweski parowiec „Senta” o pojemności 3785 BRT, transportujący 4031 ton masy celulozowej i 1106 ton stali z Halifaxu via Belfast do Londynu, który zatonął w płomieniach na przybliżonej pozycji (w wyniku ataku zginęła również cała załoga licząca 35 osób, wraz z kapitanem Conradem Rustadem). O godzinie 7:10 okręt wykonał kolejny atak torpedowy, trafiając według dowódcy w statek, który zatonął rufą, lecz nie zostało to potwierdzone przez źródła alianckie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — U-221 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.