2 kwietnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1929 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 46. lokatą. Z dniem 6 września 1929 został przeniesiony z dyspozycji szefa Sztabu Głównego do 5 pułku strzelców podhalańskich w Przemyślu na stanowisko dowódcy batalionu.
W marcu 1932 został oficjalnie przeniesiony do dyspozycji szefa Departamentu Piechoty MSWojsk. Faktycznie wyjechał do Paryża, gdzie do 1937 kierował placówką wywiadowczą „Martin” (od 1 stycznia 1934 – „Milton”). Z dniem 9 maja 1935 został przeniesiony do dyspozycji szefa Biura Personalnego MSWojsk. (tzw. rezerwa Oddziału II SG) z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku oficera eksponowanego w stolicy Francji. Po powrocie do kraju został wyznaczony na stanowisko zastępcy szefa Ekspozytury Nr 2 Oddziału II Sztabu Głównego i kierownika Samodzielnego Referatu „B”. Dwa dni przed wybuchem II wojny światowej został przeniesiony na etat Oddziału II SG, a po ogłoszeniu mobilizacji powszechnej przydzielony do Wydziału „F” Rzutu krajowego Oddziału II Sztabu Naczelnego Wodza. W czasie kampanii wrześniowej ewakuował się do Rumunii, gdzie pełnił służbę w Ekspozyturze „R” Oddziału II Sztabu NW, a później w Polskich Siłach Zbrojnych w Wielkiej Brytanii. W styczniu 1946 został awansowany na podpułkownika.