Od listopada 1942 r. do maja 1945 r. służył w 436. pułku lotnictwa myśliwskiego, przemianowanym następnie na 67. gwardyjski pułk lotnictwa myśliwskiego. Brał udział m.in. w operacji demiańskiej, bitwie na łuku kurskim, operacji orłowskiej, bobrujskiej, lubelsko-brzeskiej, warszawsko-poznańskiej, wschodniopomorskiej i berlińskiej. 6 stycznia 1943 r. został ranny w klatkę piersiową podczas walki powietrznej, ale zdołał doprowadzić uszkodzony i płonący samolot na własne terytorium i awaryjnie lądować w lesie.
Według biogramu w projekcie Gieroi strany w czasie wojny wykonał 252 loty bojowe na samolotach I-16, Hurricane, P-40 Kittyhawk i P-39 Airacobra, uczestniczył w 99 walkach powietrznych oraz zestrzelił 23 samoloty przeciwnika samodzielnie i 12 w grupie. Ten sam biogram zaznacza jednak, że według badań Michaiła Bykowa dokumentami potwierdzono 21 zwycięstw indywidualnych i 12 grupowych.
1 maja 1943 r. otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego z Orderem Lenina i medalem „Złota Gwiazda”. Odznaczenie nadano mu za wykonanie 213 lotów bojowych oraz zestrzelenie 17 samolotów przeciwnika samodzielnie i 12 w grupie według ówczesnego wniosku odznaczeniowego.