Guzek ogonowy jest spłaszczony w pionie, a jego wysokość wynosi mniej niż jedną piątą długości całego ogona.
Oprócz skamieniałych kości i elementów obronnych (osteodermy nierzadko, wskutek czynników zewnętrznych ulegają przemieszczaniu, w przypadku Zuul wiele z nich pozostało na właściwym miejscu, umożliwiając dokładniejszą rekonstrukcję rozmieszczenia pancerza tego dinozaura) zachowały się także odciski skóry Zuul.
Czaszka Mierząca ok. 50 centymetrów czaszka Zuul jest jedną z największych odkrytych dotychczas czaszek należących do zamieszkujących Laramidię ankylozaurów (ustępuje długością jedynie trzem czaszkom Ankylosaurus magniventris o oznaczeniach AMNH 5214, AMNH 5895 i CMN 8880). Zuul miał szeroki pysk z parą kostnych nozdrzy skierowanych do przodu. Za nozdrzami czaszkę chronią zachodzące na siebie kostne płytki. Dwa pierwsze rzędy mają kształt prostokątny, trzeci i kolejne rzędy mają bardziej nieregularne kształty. W centrum trzeciego rzędu znajdowała się sześciokątna płytka kostna. W oczodołach zachowały się osteodermy z powiek, dotychczas zaobserwowane u okazów euoplocefala i dyoplozaura.