Boki czaszki osłaniają osteodermy większe niż te, znajdujące się na górze czaszki. Nad oczodołem znajduje się płytka, której zaostrzona krawędź odstaje na boki, celem ochrony oczu dinozaura. Masywne rogi wyrastające z kości łuskowej miały kształt piramidy. Rogi wystające na dole czaszki z kości kwadratowej są również masywne, z wypukłą krawędzią przednią i prostą krawędzią tylną. W górnej szczęce znajdowało się 18-20 zębów w kształcie liścia.

Dolna szczęka Zull pozbawiona jest okna szczękowego. Tył żuchwy chroniła większa kostna płyta, na dole znajdowały się kolejne, mniejsze już kostne płytki chroniące wrażliwe części szyi Zuul.

Ogon mały|386x386px|Ogon Zuul z widocznymi skamieniałymi ścięgnami Ogon Zuul mierzył 287 centymetrów, a wraz z umiejscowioną na końcu maczugą 210 centymetrów. Podobnie jak u innych ankylozaurów, kręgi ogonowe znajdujące się bliżej maczugi zazębiają się ze sobą, tworząc sztywną strukturę, co ułatwiało dinozaurowi posługiwaniem się ogonem i chroniło go przed urazami. Kręgi znajdujące się bliżej miednicy były ze sobą połączone w standardowy sposób umożliwiając wymachiwanie ogonem. Wzdłuż kręgów tylnej części ogona zachowały się skamieniałe ścięgna.