Helena Irena Nasfeter, z d. Reniewicka (ur. 16 października 1896 w Warszawie, zm. 25 marca 1965 tamże) – polska działaczka społeczna, ostatnia właścicielka majątku klucz ręczajski pod Wołominem.

mały|Tabliczka w Kościele Matki Bożej Częstochowskiej w Wołominie

mały|Powiatowa Biblioteka Publiczna im. Heleny i Stefana Nasfeterów w Wołominie

Życiorys Urodziła się w rodzinie Saula Reniewickiego i Katarzyny z domu Rattner, jako jedyne dziecko z tego małżeństwa. Pochodziła z bogatej, fabrykanckiej rodziny o żydowskich korzeniach z Ożarowa. Ukończyła średnią szkołę dla dziewcząt w Warszawie, biegle władała językiem francuskim. Zamieszkiwała do czasu zamążpójścia w Warszawie, przy ulicy Złotej 5.

Majątek klucz ręczajski W XVI wieku majątek należał do Ręczajskich, następnie do Radziwiłłów, Czartoryskich i przez ślub Zofii Czartoryskiej do Zamojskich. Pełnił głównie funkcję terenów myśliwskich, bo w 80% składał się z lasów. Za udział w powstaniu styczniowym dobra Zamojskich zostały skonfiskowane i częściowo rozdzielone między chłopów, ale akurat klucz ręczajski w drugiej połowie XIX wieku odkupili od nich żydowscy fabrykanci, wśród których był dziadek Heleny, Marcus. Po śmierci matki Heleny (1925) cały majątek odziedziczyła córka.