Małżeństwo 17 lutego 1920 w parafii pw. Świętego Antoniego z Padwy przy ulicy Senatorskiej w Warszawie odbył się chrześcijański ślub Heleny Ireny Reniewickiej z dużo starszym Stefanem Władysławem Nasfeterem. Helena wniosła w posagu majątek ziemski pod Wołominem. Po ślubie przyjechali do Wołomina, byli pierwszymi od wieków właścicielami klucza ręczajskiego, którzy się w nim osiedlili.
Ze względu na działalność społeczną Helena cieszyła się dużym szacunkiem w Wołominie. Pełniła funkcje w formalnych i nieformalnych organizacjach czy inicjatywach lokalnych. Najbardziej znany jest udział jej i męża w budowie kościoła pw. Matki Bożej Częstochowskiej w Wołominie. Nasfeterowie byli fundatorami jednego z bocznych ołtarzy, w którym umieszczono figury ich patronów – św. Stefana i św. Heleny. Dla parafii przekazali również bezpłatnie część swoich gruntów pod cmentarz. Małżonkowie byli chrzestnymi rodzicami sztandaru cechu w Wołominie. Towarzystwo Pomocy Biednym Dzieciom, które utrzymywało wołomiński sierociniec, cieszyło się opieką i hojnym ofiarodawstwem Nasfeterów, którzy wspomagali również finansowo Koło Polskiej Macierzy Szkolnej w Wołominie.