Jest autorem powieści, wierszy i artykułów, ale największą popularnością cieszą się jego opowiadania.
Już od najmłodszych lat Zohrab próbował pisać wiersze, jednak jego poezja nie zyskała szerokiego uznania. W 1883 roku opublikował powieść Zniknięte pokolenie, opisującą życie młodych ludzi w Konstantynopolu. Jego opowiadania ukazały się w trzech zbiorach: Głosy sumienia, Życie takie, jakie jest i Ciche bóle. Wykorzystując dynamiczny styl narracji, elegancki język i prostotę, autorowi udało się stworzyć psychologiczne, poruszające obrazy. Rozwinął tradycję realizmu w literaturze ormiańskiej. W swoich opowiadaniach badał problemy społeczne ludzi pracy, ich troski i stan umysłu w różnych niesprawiedliwych sytuacjach. W jego twórczości znajdują się również opowiadania romantyczne i satyryczne. Opowiadania Zohraba pt. Szczęśliwa śmierć, Ainka, Zabuho, Nerses, Burza i Przebacz mi, Panie opowiadają o tragedii „małych ludzi”, chciwości kapitalistów i lichwiarzy oraz o moralności rodzin szlacheckich i mieszczańskich.
Przypisy
Kategoria:Ormiańscy pisarze Kategoria:Prawnicy Kategoria:Działacze społeczni Kategoria:Ofiary Ludobójstwa Ormian Kategoria:Ludzie urodzeni w Konstantynopolu Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1915