Jednostka prowadziła działania przeciwpartyzanckie, a wkrótce została przemianowana na 114. Dywizję Strzelców. Po miesiącu stanął na czele 711. Dywizji Piechoty stacjonującej u wybrzeży kanału La Manche. W sierpniu 1943 otrzymał awans na generała porucznika. Uczestniczył w walkach w Normandii, a następnie wycofał się do Holandii, gdzie zwalczał aliancką operację Market Garden. Później brał udział w ciężkich walkach na Węgrzech podczas operacji Frühlingserwachen, w czasie których jego dywizja została niemal całkowicie rozbita. 14 kwietnia 1945 uległ poważnemu wypadkowi samochodowemu i trafił do rezerwy. 8 maja 1945 dostał się do alianckiej niewoli, którą opuścił w lipcu 1947.
Po zwolnieniu z niewoli zamieszkał w Gauting w Bawarii. Nie powrócił już do służby wojskowej, ani nie pełnił funkcji publicznych. Zmarł tam 13 maja 1970.
Przypisy
Kategoria:Generałowie Wehrmachtu Kategoria:Niemieccy uczestnicy walk na froncie wschodnim w II wojnie światowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojennej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Medalem za Kampanię Zimową na Wschodzie 1941/1942 Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Służbę Wojskową (III Rzesza) Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Uczestnicy kampanii francuskiej 1940 (strona niemiecka) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona niemiecka) Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1970