Trafił do Egiptu, gdzie popadł w depresję z powodu rzezi, której doświadczyli jego współbracia Ormianie.

W 1897 roku przeprowadził się do Paryża i rozpoczął studia literackie na Sorbonie Był zafascynowany filozofią i literaturą Bliskiego Wschodu. Ze względu na trudną sytuację finansową musiał imać się różnych zajęć, aby kontynuować studia. Nawiązał liczne kontakty ze znanymi osobistościami ormiańskimi w Paryżu i poza nim. Z Paryża przeniósł się do Genewy, gdzie pisał do gazety „Droszak”, organu Armeńskiej Federacji Rewolucyjnej. W tym piśmie zostały opublikowane jego pierwsze utwory poetyckie. Gazeta szczegółowo opisywała zniszczenie ziem ormiańskich, ostro krytykowała rząd osmański i domagała się równych praw dla Ormian oraz większej autonomii. Siamanto przyłączył się do tej sprawy i szczerze wierzył w Armenię wolną od ucisku osmańskiego.