Pierwszy z nich ukazał się w 1905 roku i poruszał temat głębokiego żalu i żałoby, które wielu ludzi musiało znosić po masakrach hamidiańskich i innych okrucieństwach Imperium Osmańskiego.
Powieść Pochodnie agonii i nadziei ukazała się w 1907 roku i z zapierającymi dech w piersiach szczegółami opisywała sceny masakr i cierpienia. Autor przedstawił głębokie myśli i uczucia ofiar oraz ich codzienne cierpienie. Podczas lektury tej powieści można odczuć los całego narodu. Autorowi udało się sprawić, że czytelnik wczuwa się w losy bohaterów i z łatwością zdobywa ich sympatię.
Powieść Krwawe wieści od mojego przyjaciela powstała tuż po masakrze w Adanie w 1909 roku. Jest to utwór poetycki odzwierciedlający ból, jaki autor odczuwał wobec cierpienia swoich rodaków.
Powieść Zaproszenie ojczyzny została wydana w 1910 roku w Stanach Zjednoczonych. Autor pisał o tęsknocie za ojczyzną i zachęcał Ormian mieszkających za granicą do powrotu na swoje ziemie.
Święty Mesrop, opublikowany w 1913 roku, to długi poemat poświęcony Mesropowi Masztocowi, wynalazcy alfabetu ormiańskiego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ormiańscy pisarze Kategoria:Ormiańscy poeci Kategoria:Publicyści Kategoria:Ofiary Ludobójstwa Ormian Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1915