Analiza utworu „Danceteria” reprezentuje gatunki takie jak disco, electroclash i French house. Thomas H. Green z The Arts Desk scharakteryzował go jako „euforyczny, filtrowany disco-house’owy rozdrabniacz”, ponadto napisał, że Madonna rapuje i „śpiewa z nieskazitelnym, nostalgicznym entuzjazmem”. Ed Power z „The Irish Times” wskazał na „chrupiącą, house’ową linię basu”, zaś Shaad D’Souza z portalu Pitchfork na „łąmiący i stabilny jak skała ”. Spencer Kornhaber z „The Atlantic” wypunktował zmiany w kształcie aranżacji, w tym hip-hopowy break i trzaski w stylu acid house. Lindsay Zoladz z „The New York Times” napisała, że utwór „zmienia kształt jak szczególnie dynamiczny set DJ-ski”. Joe Lynch z „Billboardu” porównał jego brzmienie do popularnej w latach 80. serii albumów kompilacyjnych .
W piosence są wymienione znane osoby z nowojorskiej sceny klubowej lat 80., w tym Debi Mazar, , , Jean-Michel Basquiat, Keith Haring, David Byrne, Nile Rodgers, , The B-52’s i , a Madonna wieńczy: „Everyone here is a work of art” („Tutaj każdy jest dziełem sztuki”). Gdy wspomina proszenie , by zagrał „Everybody”, w tle słychać hook z tej piosenki. Krytycy muzyczni wskazywali na podobieństwo do singla „Vogue” (1990), w którym Madonna wymieniała gwiazdy Hollywood.