21 sierpnia 2026 odbyła się premiera remiksu autorstwa .
Odbiór krytyków Mark Savage z BBC, Jeff Nelson z „People”, z „Mojo” i Sam Rosenberg z Paste nazwali utwór najlepszym na albumie. Rosenberg określił go jako „najświeższą, najbardziej rozpustną piosenkę od wieków” w dorobku Madonny. Lindsay Zoladz z „The New York Times” wyraziła opinię, że Madonna nie brzmiała tak swobodnie od lat. Savage ocenił utwór jako „ekscytującą ewokację Nowego Jorku lat 80.”, zaś Thomas H. Green z The Arts Desk jako „natychmiastowo wyróżniający się”. Nelson napisał, że jest to „najbardziej radosna piosenka, jaką [Madonna] wydała od lat”, a „autoreferencyjne nawiązania są satysfakcjonujące, nigdy wymuszone”. Shaad D’Souza z portalu Pitchfork określiła ją jako „niezwykle fajną”, wyznaczającą dla Madonny nowe terytorium i przywodzącą na myśl pierwsze doświadczenie klubowe. Eric Henderson ze Slant Magazine napisał, że „działa w swoim kontekście lepiej niż ma prawo działać”.