Tym niemniej wśród zachowanych egzemplarzy można wyróżnić 4 typy: przybysza z Orientu, mężczyznę w mundurze (rzymskiego legionistę i późniejsze warianty policjanta i strażaka), aptekarza i błazna.
Od połowy XIX wieku liczba aptek i drogerii z tym symbolem zaczęła się zmniejszać.
W 1865 roku doszło w Holandii do prawnego rozgraniczenia zawodu aptekarza od zawodu drogisty. Od tego momentu gaper stał się symbolem używanym coraz częściej wyłącznie przez drogerie, podczas gdy wąż i moździerz stały się charakterystycznymi symbolami dla działalności aptekarskiej.
Największa liczba tajemniczych „drewnianych głów” wisiała w Amsterdamie. Przed 1940 rokiem w pewnym momencie gaper zdobił przynajmniej 110 domów.
Wygląd Głowa, pełniąca funkcję szyldu lub znaku rozpoznawczego, była większa od naturalnej wielkości ludzkiej głowy. Była zrobiona z drewna i ręcznie pomalowana. Najczęściej przedstawiała mężczyznę. Zachowało się zaledwie kilka głów kobiet w tej roli. Twarze mogły być pomalowane od barwy białej aż po czarną jak węgiel. Wyraz twarzy mógł sugerować zaskoczenie, apatię lub strach, niewinność, wesołość, wściekłość, ból głowy, ból zęba, chorobę. Usta były zawsze otwarte, a oczy wpatrywały się w stojącego po przeciwnej stronie. Za nakrycie głowy służył turban, czapka do spania, korona lub hełm.