W listopadzie 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przydziałem do Szkoły Podoficerów Zawodowych Piechoty w Grudziądzu (od 1 września 1931 Szkoła Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 2) na stanowisko instruktora. 17 grudnia 1931 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1932 stopień kapitana w korpusie oficerów piechoty i 91. lokatą. W kwietniu 1932 został przeniesiony do 36 pułk piechoty w Warszawie. Z dniem 6 kwietnia tego roku został odkomenderowany na sześciotygodniową praktykę w Zbrojowni nr 2. Z dniem 1 czerwca 1932 został przydzielony do Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych na okres sześciu miesięcy. W grudniu 1932 został przeniesiony do Dep. Piech. MSWojsk. na stanowisko kierownika referatu uzbrojenia Wydziału Studiów. Z dniem 30 kwietnia 1934 został przeniesiony do 36 pp na stanowisko dowódcy 1 kompanii karabinów maszynowych. Służbę na tym stanowisku pełnił przez pięć kolejnych lat. W międzyczasie ukończył w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie 27. kurs unifikacyjny (1937) i I kurs adiutantów taktycznych pułków piechoty (1938). 26 sierpnia 1939, w czasie mobilizacji alarmowej, objął stanowisko I adiutanta 36 pp. Obowiązki I adiutanta pułku pełnił w czasie kampanii wrześniowej. Walczył między innymi w bitwie pod Brwinowem.