Bogumińscy Hencklowie byli ewangelikami, natomiast większość mieszkańców dóbr i miejscowa parafia pozostawały katolickie.
Historia
Powstanie grobowca
W 1623 roku Łazarz I Starszy Henckel von Donnersmarck otrzymał państwo bogumińskie w zastaw, a w 1629 roku jego syn Łazarz II Młodszy Henckel von Donnersmarck uzyskał dziedziczne prawa do dóbr. Po śmierci Łazarza II w 1664 roku Bogumin przypadł jego najstarszemu synowi Eliaszowi I, który zapoczątkował bogumińską linię rodu.
Powstanie rodzinnego grobowca wiąże się prawdopodobnie z Eliaszem I, który uczynił Bogumin głównym ośrodkiem swojej linii. Kaplica mogła zostać wzniesiona po jego śmierci w 1667 roku jako miejsce pochówku właściciela dóbr oraz kolejnych przedstawicieli rodziny, jednak dokładna data budowy i nazwisko projektanta nie są znane.
Przebudowa w 1752 roku
W 1752 roku kaplicę przebudowano do formy zbliżonej do obecnej. Prace mogły być związane ze śmiercią Erdmanna Henryka Henckla von Donnersmarcka, przedstawiciela bogumińskiej linii rodu, którego ciało mogło zostać przewiezione do rodzinnego grobowca z Pölzig.
Po przebudowie budowla uzyskała cechy barokowej kaplicy centralnej.