W 1822 roku (dosł. „firma oświetlenia gazem wodorowym”) należąca do Manby’ego i Wilsona otrzymała prawo do dostarczania oświetlenia gazowego dla kilku ulic w Paryżu. Według Michela Cotte’a „Firma Manby & Wilson jest z pewnością największą firmą brytyjskiego pochodzenia, która powstała we Francji za czasów Restauracji”. Ich działała do 1847 roku, wcześniej nabywając m.in. hutę żelaza w Le Creusot.
Huta żelaza czerpała zyski z rozwoju sieci kanałów wodnych, produkując mosty kanałowe w angielskim regionie Midlands, w tym w 1825 roku i dwa mosty w w 1828 rokuCragg, Roger. Wales and West Central England: Wales and West Central England, 2nd Edition, Thomas Telford, 1997..
W 1845 roku Manby sprzedał Johnowi Josephowi Bramahowi (~1798–1846), bratankowi wynalazcy i ślusarza Josepha Bramaha.
Życie prywatne Z pierwszą żoną – Julią Fewster miał syna Charlesa, który został sekretarzem Instytutu Inżynierów Budownictwa (). Julia zmarła w 1807 roku.
W 1807 roku poślubił Sarah Ann Haskins, z którą miał jedną córkę, Sarę Marię (zm. 1826), i czterech synów.