jego materiałami były metal i drewno. Burnet argumentuje ponadto, że Ksenofont i Platon wyraźnie wspomnieliby o doświadczeniu Sokratesa w obróbce kamienia, jako synu kamieniarza, gdyby było ono prawdziwe. Obaj autorzy często wspominają o rzemiośle filozofa. Burnet cytuje Apologię Platona (22c9ff) i Wspomnienia Ksenofonta (3.10.6) jako fragmenty, w których autorzy nie mogli uniknąć wzmianki o doświadczeniu Sokratesa w kamieniarstwie, gdyby w ogóle jakieś miał. Innym wczesnym źródłem sugestii, że ​​Sokrates był kamieniarzem, jest Duris z Samos, który opisał Sokratesa jako niewolnikaCytowany w Żywotach i poglądach słynnych filozofów Diogenesa Laertiosa.. Według Eduarda Zellera, Duris prawdopodobnie pomylił Sokratesa z Fedonem z Elidy.

W sprzeczności z Platońskim Kritonem (50d-e), jeden z badaczy starożytnej muzyki greckiej twierdzi, że „Sokrates nie otrzymał żadnego wykształcenia w zakresie mousikē w dzieciństwie...”, opierając się na założeniu, że „jego ojciec, kamieniarz, był typowym przedstawicielem klasy, która nie otrzymywała wykształcenia w zakresie mousikē”.