Plan, zatwierdzony przez Price’a, zakładał, że brygady Greene’a, Cabella i pułkownika Williama A. Crawforda (kolejnego dowódcy brygady Fagana) zablokują drogę 10 mil (16 km) na zachód od Camden, przy Poison Spring. Dodatkowe oddziały Konfederatów miały zebrać się 3 mile (5 km) dalej na zachód, w Woodlawn, aby okrążyć oddziały Williamsa między dwiema grupami wojsk. Price rozkazał dywizji Maxeya wesprzeć Marmaduke’a. Maxey miał wyższą rangę niż Marmaduke i miał dowodzić operacją. Historyk Michael J. Forsyth uważa decyzję o przydzieleniu Maxeya do tej operacji za przykład braku dbałości Price’a o szczegóły. Podczas bitwy większość decyzji podejmował Marmaduke.
Przebieg bitwy Początkowe manewry Rankiem 18 kwietnia Williams poprowadził swoich żołnierzy dalej; na czele kolumny znajdował się 1 Pułk Kolorowej Piechoty, a na końcu maszerowały oddziały kolumny wsparcia. Taki układ pozwalał na wyraźne oddzielenie obu części kolumny. Wkrótce po połączeniu się obu grup żołnierze Unii natknęli się na konfederackich kawalerzystów. Ponieważ kolumna wsparcia stoczyła już potyczki z oddziałami Konfederatów w drodze z Camden, sytuacja ta nie wzbudziła od razu niepokoju. Do godziny 9:30 Marmaduke rozmieścił swoje oddziały w pozycji blokującej drogę, a dywizja Maxeya przygotowywała się do ataku na prawą flankę Unii. Fagan postanowił nie brać udziału w natarciu, a dwie brygady z jego dywizji działały pod dowództwem Cabella.