Część dekoracji została zamówiona przez bratanka kompozytora, kapitana Pietra Bartolomea Tartiniego. Malowidła świadczą o pozycji społecznej rodziny i o przekształceniu domu w reprezentacyjną siedzibę mieszczańską.
W pokoju z widokiem na plac zachowano malowane medaliony z alegoriami wiosny i lata. Dekoracje te poddano pracom restauratorskim zakończonym w 1990 roku, obejmującym oczyszczanie, utrwalanie i uzupełnianie uszkodzonych partii.
Alkowa związana tradycyjnie z narodzinami Tartiniego zachowała barokową dekorację sufitu, sztukaterie i herb rodziny. Pomieszczenie stanowi część ekspozycji muzealnej i dokumentuje mieszkalną funkcję domu w czasach kompozytora.
Kolekcja Giuseppe Tartiniego Centralnym eksponatem muzeum są skrzypce Tartiniego, wykonane w Bolonii przez lutnika Nicolò Marchioniego, znanego również jako Nicolò Amati. Instrument datowany jest na lata 1715–1725 i należy do trzech skrzypiec pozostawionych przez kompozytora;