Wielkich Organizacji Gospodarczych (WOG). Efektem tych przetasowań było dalsze zwiększenie autonomii przedsiębiorstw i ograniczenie roli ZPM do „ogólnego nadzoru, ustalania kierunków rozwoju przemysłu oraz oceny wyników”. Wprowadzane reformy z jednej strony poszerzały więc zasięg centralnego kierownictwa ZPM, włączając przemysł terenowy i spółdzielczy, z drugiej strony jednak oddawały pewien zakres kompetencji, można bowiem zauważyć zmieniające się obszary odpowiedzialności, przenikające z czasem na niższe szczeble struktury przemysłu meblarskiego. Kryzys gospodarczy końca lat 70. położył kres sprawnemu funkcjonowaniu przedsiębiorstw, które nabrały tempa (m.in. dzięki WOG). Fabryki, mimo kolejnych prób reorganizacji przemysłu, bywały paraliżowane przez problemy z zaopatrzeniem, a nawet zakłócenia w dostawach energii. Fatalna sytuacja gospodarki państwa polskiego, niepokoje społeczne wyrażane w strajkach, wreszcie wprowadzenie stanu wojennego 13 grudnia 1981 r. zdezorganizowały dotychczasowy porządek we wszystkich sferach życia publicznego, w tym przemysłu i branży meblarskiej.