10 listopada 1920 dowódca 2 syberyjskiego pp, kapitan Józef Werobej sporządził wniosek o jego odznaczenie Orderem Virtuti Militari, który został poparty przez dowódcę Syberyjskiej Brygady Piechoty, pułkownika Kazimierza Rumszę i dowódcę 3 Armii, generała podporucznika Aleksandra Osińskiego, a następnie zatwierdzony przez Naczelnego Wodza.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 83 pp na stanowisku dowódcy I batalionu. W 1921 ukończył kurs dowódców batalionów w Centrum Wyszkolenia Rembertowie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 54. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lipcu tego roku został przeniesiony do 84 pułku piechoty w Pińsku na stanowisko pełniącego obowiązki dowódcy III batalionu detaszowanego w Łunińcu. W 1924 został przesunięty na stanowisko dowódcy I batalionu w garnizonie Pińsk. 1 sierpnia 1925 został zatwierdzony na stanowisku dowódcy kompanii szkolnej podchorążych rezerwy batalionu szkolnego piechoty Okręgu Korpusu Nr IX w Berezie Kartuskiej. W 1926 ukończył kurs w Centralnej Szkole Strzelniczej w Toruniu. Później został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu na stanowisko referenta wyszkolenia.