12 kwietnia 1927 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 1 stycznia 1927 i 88. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W maju tego roku został przeniesiony z 15 do 51 pułku piechoty w Brzeżanach na stanowisko dowódcy I batalionu. W lipcu 1929 został przeniesiony do 72 pułku piechoty w Radomiu na stanowisko dowódcy batalionu. Od 1 grudnia 1931 do 26 marca 1934 pełnił służbę w 7 pułku piechoty Legionów w Chełmie na stanowisku kwatermistrza. W kwietniu 1934 został przeniesiony na stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień Płock. Był jednym z założycieli stowarzyszenia Wojskowy Klub Sportowy „Płock”, zarejestrowanego 15 lutego 1937. 1 września 1938 kierowana przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Płock, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „komendant rejonu uzupełnień”. 2 września 1939 objął funkcję dowódcy garnizonu i kierował wojskowymi przygotowaniami miasta do obrony.

Zmarł w 1973. Był żonaty, miał córkę Irenę (ur. 1928).