nadal jednak pozostawała aktywną uczestniczką życia politycznego i działaczką Związku Narodowców. W 1926 roku poparła wojskowy zamach stanu, w wyniku którego prezydentem Litwy ponownie został jej szwagier Antanas Smetona.
W latach 1927–1928 redagowała tygodnik społeczno-literacki „Tautininkų balsas”, podczas gdy jej mąż objął tekę ministra finansów. Wraz z siostrą należała do najbardziej wpływowych krytyczek Augustasa Voldemarasa, którego w 1929 roku z funkcji premiera zdymisjonował Smetona. Po tym wydarzeniu funkcję premiera objął lojalny wobec prezydenta mąż Jadvygi Juozas Tūbelis. W tym okresie Jadvyga i jej siostra Sofija należały do jednych z najbardziej wpływowych postaci litewskiego życia politycznego – przypisuje im się wiele zakulisowych nacisków i decyzji personalnych dotyczących karier urzędników. Nieformalnym kowieńskim zwyczajem stało się szukanie u nich protekcji. Przeciwnicy rządów Smetony zarzucali siostrom i ich mężom stworzenie charakteryzującej się nepotyzmem siatki interesów i układu korupcyjnego, nazywanego przez nich ze względu na powiązanie rodzinne między tymi postaciami „republiką szwagrów”.