W przeciwieństwie do siostry jej status społeczno-polityczny nie wynikał z korzystnego małżeństwa, lecz z pozycji zdobytej w czasie wykonywania ważnych zadań dyplomatycznych. Opinia publiczna międzywojennej Litwy zarzucała nawet premierowi Tubelisowi, że jego awans wynikał z działalności Jadvygi i jej siostry.

Czynnie wspierała organizacje dobroczynne, przyczyniła się do poprawy opieki nad matką i dzieckiem, patronowała budowie szkół i przedszkoli. Między innymi dzięki jej staraniom udało się na Litwie ograniczyć śmiertelność dzieci i niemowląt. Pełniła funkcję przewodniczącej Litewskiego Związku Organizacji Opieki nad Matką i Dzieckiem. W 1928 roku współzakładała Litewską Radę Kobiet. Zaangażowała się w szerzenie idei udziału kobiet w samorządzie i życiu politycznym. Sama w 1934 roku uzyskała mandat radnej Rady Miasta Kowna. Udzielała się również w Związku Wyzwolenia Wilna.

Emigracja W 1938 roku wyjechała wraz z mężem na leczenie do Szwajcarii;