Przestrzenne nieciągłości związane z przedstawieniem stołu, rozmieszczeniem przedmiotów, krzesłami po prawej stronie obrazu oraz oknem na lewej ścianie sprawiają, że wnętrze jawi się jako przestrzeń artysty – świat, w którym twórcza wyobraźnia i kolor odgrywają większą rolę niż prawa naturalnego porządku.
Wpływy artystyczne Dzieło stanowi wyjątkowy, kulminacyjny wyraz kilku kluczowych aspektów dotychczasowego rozwoju artystycznego Matisse’a, odzwierciedlając wpływy fowizmu, impresjonizmu, postimpresjonizmu oraz jego wczesnych podróży zagranicznych. Zaczyna uwidaczniać się jego własny, coraz bardziej wyraźny kod artystyczny. Dominująca na płótnie czerwień przywodzi na myśl jego wcześniejsze dzieło Harmonia w czerwieni (1908), ale jednocześnie ilustruje istotne różnice: przesadną, wymuszoną perspektywę, cieńsze rozmycia kolorów i oszczędną kompozycję. Obraz nosi ślady impresjonizmu w braku punktu centralnego, ale jest oczywiste, że punkt centralny został porzucony na rzecz równowagi kompozycyjnej i harmonii, których tak bardzo pragnął Matisse.