Potrzeba ta była w znacznej mierze konsekwencją reformy administracyjnej z lat 1869–1870 oraz jej późniejszych korekt, w wyniku których zdegradowano 338 spośród 452 miast Królestwa KongresowegoKrzysztofik, R., & Dymitrow, M. (2015). Miasta zdegradowane i restytuowane: Istota problemu i zakres badań. [W:] Krzysztofik, R., & Dymitrow, M. (red.), Miasta zdegradowane i restytuowane w Polsce. Geneza, rozwój, problemy. Gothenburg: University of Gothenburg, s. 6–36..
Weryfikacja statusu miast przez władze polskie 4 lutego 1919 ukazał się dekret o samorządzie miejskim, według którego za miasta uznano 150 miejscowości na terenie byłego Królestwa Kongresowego. Wśród nich znajdowały się zarówno miasta o ugruntowanym statusie, jak i miejscowości, których prawa miejskie zostały nadane lub zniesione przez władze zaborcze, a także ośrodki, które uzyskały samorząd miejski dopiero w okresie okupacji niemieckiej i austriackiej podczas I wojny światowej. Zależności te wymagały formalnoprawnego uregulowania przez administrację polską.. Dekret objął tylko obszary objęte administracją cywilną, zarówno austriacką (Generalne Gubernatorstwo Lubelskie) jak i niemiecką (Generalne Gubernatorstwo Warszawskie).