Po odwołaniu Zarecki przez kilka miesięcy pracował w kieleckim magistracie, pod koniec 1945 został członkiem Komitetu Miejskiego PPR w Kielcach. Część źródeł błędnie podaje, że w 1946 został wicewojewodą kieleckim i wyjechał z Kielc na kilka dni przed pogromem kieleckim. Prawdopodobne jest jednak, że wyjechał z Kielc pod koniec 1945 na Ziemie Odzyskane oraz iż został usunięty z PPR (prawa członka przywrócił mu jednak Komitet Centralny). W 1946 zatrudniony jako podprokurator, a później prokurator Sądu Okręgowego w Świdnicy z siedzibą w Wałbrzychu. Podjął ponownie studia doktoranckie na Uniwersytecie Jagiellońskim, w grudniu 1947 obronił napisany pod kierunkiem Aleksandra Woltera doktorat pt. Spędzenie płodu. Zarys teoretycznoprawny. Co najmniej od 1960 zamieszkiwał w Warszawie, gdzie pracował jako adwokat-obrońca wojskowy.
Żonaty ze Stefanią z domu Bolkowską, lekarką, od 1968 zamieszkałą w Stanach Zjednoczonych. Mieli syna Marka (ur. 1946) i córkę Iwonę (ur. 1955).
Przypisy
Bibliografia