1 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego i został skierowany na kurs przeszkolenia w Szkole Oficerskiej w Dęblinie. 18 grudnia tego roku został przeniesiony do 34 pułku piechoty. W szeregach tego oddziału walczył na wojnie z bolszewikami dowodząc 2 kompanią karabinów maszynowych. W sierpniu 1919 wyróżnił się osobistą odwagą i doskonałym kierownictwem ogniem karabinów maszynowych w walce o most kolejowy pod Mikaszewiczami. Szczególnie wyróżnił się 18 lutego 1920 w wypadzie na wieś Kazimierówkę, w trakcie którego został ranny w nogę. Po trzymiesięcznym leczeniu szpitalnym wrócił do pułku na poprzednio zajmowane stanowisko. 2 listopada 1920 kapitan Jan Sokołowski sporządził wniosek na jego odznaczenie Orderem Virtuti Militari za męstwo wykazane podczas wypadu na Kazimierówkę.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 34 pp w Białej Podlaskiej. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 2036. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 8 pułku piechoty Legionów w Lublinie i 3 listopada 1922 przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza kursu normalnego.