Według opracowania z z 1864 r. liczba mieszkańców Szulaków wynosiła 859 mężczyzn i kobiet, w tym 120 szlachty, wyznania katolickiego. Ziemia liczyła 2560 dziesięcin. Szulaki należące do dóbr tetyjowskich, zostały one zakupione od hrabiego Ostrowskiego przez Daniela Kotowicza, herbu Korczak. Znajdowała się tu rezydencja jego syna, polskiego ziemianina Jana Kotowicza, do którego należały również wsie: , , część wsi w powiecie taraszczańskim, oraz wieś Charkówka w powiecie humańskim. Po śmierci Jana, Szulaki przeszły na własność jego córki, Cezaryny z Kotowiczów Zakrzewskiej, siostry późniejszej błogosławionej katolickiej Marceliny Darowskiej CSIC.
W 1906 roku we wsi wybudowano polski kościół, którego budynek przetrwał do dziś, choć w zmienionym stanie. Świątynia miała status kaplicy należącej do parafii rzymskokatolickiej św. Wincentego z Ferrary w Pjatyhorach w dekanacie humańskim. Obecnie pełni funkcję pełni funkcję domu kultury. Cmentarz wiejski podzielony jest na dwie części: polską i ukraińską.
Przed rewolucją na dopływach rzeki Tykicz Górny działały trzy młyny wodne i kaszarnia, z których usług korzystali mieszkańcy okolicznych wsi. Majątek ziemski należał do rodziny ZakrzewskichPor. . Głównymi zajęciami ludności było rolnictwo, rybołówstwo, łowiectwo i wikliniarstwo.